Wybiegasz do kawiarni i informujesz socjalistów, że lokal się zamyka, bo chory na zapleczu i nie bardzo wiadomo, co z nim zrobić. Mówisz to bardzo głośno, licząc na cienkie ściany, i aby być pewną efektu, odprowadzasz gości do drzwi, a nawet kawałeczek na ulicę. Niespodziewanie widzisz tam profesora Iłżeckiego, o którym Anzelm mówił same dobre rzeczy. Idzie, właściwie bardziej spaceruje, bo nigdzie się nie spieszy, po drugiej stronie ulicy.

Teraz, Jadwigo, masz wybór. Możesz

---

Wezwać na pomoc profesora Iłżeckiego. Boisz się tych żołnierzy, zwłaszcza że różne agresywne w tonie plakaty zapowiadały na dzisiaj "dzień czyszczenia miasta".

Wolisz załatwić to po swojemu. W końcu nie ma pewności, czy nie skompromitujesz Anzelma przed profesorem.